Właściwości: Baran
An Nauhrzeniach oferuje świeże baranie mięso około 250 do 300 kalorii na 100 gram. Makroelementy to: 15 i 25 gramów białek na 100 gram, około 10 do 21 gramów tłuszczu na 100 gram oraz odpowiednio 0 gramów węglowodanów. Tłuszcze zawarte w baraninie składają się w około 40% z nasyconych tłuczek oraz w 60% z zdrowych prostych i wielokrotnie nienasyconych kwasów tłuszczowych. Baranie mięso jest więc uważane za stosunkowo mało tłuste i oferuje bogatą ilość wartościowych białek.
Stężenie colesterolu w baraninie wynosi średnio między 90 a 100 miligramów na 100 gram. Oprócz wymienionych makroelementów, baranie mięso zawiera również bogaty skład mikroelementów: między 300 a 320 miligramów potasu, 72 miligramy sodu i 23 miligramy magnezu. Baranie mięso jest także bogate w witaminy: około 0,1 miligramu witamin B6 oraz 2,5 mikrogramów witaminy B12 na 100 gram i niewielkie ilości witaminy D.
Pochodzenie: Baran
Koźle miały przede wszystkim w Orientie tysięcioletnią tradycję. Około 10.000 lat temu w rejonie dzisiejszej Anatoilii domestyzowano pierwsze owce, a zatem również kozy. Oprócz użycia owiec jako dostawców mleka od samego początku służyły one jako źródło mięsa. Głównie wykorzystywano tu jednak mufflona, czyli dziką owcę. Zwierzęta były bardzo przystosowane i odpornymi na surowe warunki pogodowe. Od około 3000 lat przed Chrztu hodowla owiec i kozy znacząco zwiększyła się, ponieważ nie tylko mięso i mleko były ich głównym celem hodowlanym, ale także wełna. Wtedy również zaczęto spożywać mięso koźle w dużej części Europy. Mięso koźle jednak dopiero w nowożytnej erze stało się popularne w Niemczech.
Okolo XVII i XVIII wieku mięso koźle również w Niemczech zaczęło być coraz bardziej popularne. Dzisiaj owce i kozie są prawie wszędzie na świecie hodowane jako zwierzęta użytkowe. Mięso koźle jest więc sezonowo niezależne i dostępne przez cały rok w detalicznym handlu lub u rzeźnika. Można je kupić bezpośrednio świeże na ladzie z mięsem, albo zamrożone. Ponieważ mięso koźle trzyma się tylko kilka dni, powinno być szybko spożyte.
Zastosowanie: Baran
Ponieważ mięso baranie jest wyjątkowo delikatne, aromatyczne i odżywcze, w naszym kraju jest przede wszystkim popularne jako mięso do zup. Ponadto szeroko stosuje się je również jako mięso do pieczenia. W Orientie serwuje się mięso baranie razem z różnorodnymi dodatkami, takimi jak na przykład ryż, kuskus lub fasola oraz groch. Mięso baranie jest w tym względzie raczej danie okolicznościowe i stosuje się je porównywalnie rzadko. Mięso baranie nadaje się przede wszystkim w połączeniu z kremowymi sosami lub pikantnymi daniami curry. Używanie go jako składnika sałatek jest natomiast bardzo niewielkie. W sektorze fast food mięso baranego szeroko stosuje się również do przygotowywania mięsa do dönera.
Zdrowie: Baran
Lamb to względnie zdrowy rodzaj mięsa, który zawiera niewielkie ilości tłuszczu. Ze względu na wysoki poziom cholesterolu, osoby z chorobami układu sercowo-naczyniowego powinny je spożywać bardzo rzadko. Lamb dostarcza bogatej w białka podstawy do budowy mięśni oraz wielu makroelementów, które wzmacniają naturalne systemy immunologiczne organizmu. Ponadto mikroelementy zawarte w lambie są korzystne dla zdrowej produkcji komórek i krwi. Regularne spożywanie lamba jest bezpieczne dla zdrowszych osób.
Czego nazywamy baraniną
Baranina pochodzi od zwierząt, które nie są starsze niż dwa lata. Chodzi o mięso od kastrowanych samców owiec lub od samic, które nigdy nie miały potomstwa. Baraninę można łatwo rozróżnić od baranieczka dzięki silnemu smaku, ciemno-czerwonej barwie, twardym strukturze i wyraźnej marmuracji.
Co to jest owcze mięso
Owcze mięso oznacza mięso od kastrowanych zwierząt obu płci starszych niż dwa lata, których mięso jest mocno przepuszczone, ciemnoczerwone i grubo włókniste. Wielka część baraniny i baranieczka to baranieczek, a głównie mięso od mlecznych baranieczków trafia na rynek żywnościowy.
Zastosowanie części rzeźne z baraniny i baranieczka
Piersiówka, znana również jako piersiówka w handlu, której mięso jest dobrze przepuszczone tłuszczem i bardzo smaczna, nadaje się do gulaszu, potu i zup oraz idealnie do przygotowania pieczeni wypchanej baranieczkiem. Pachole, znana również jako pachole lub bok, która jest również dostępna w formie zwiniętej, świetnie nadaje się do roli pieczenia lub grilla na szpiczastych patyczkach.
Miękkie kotlety lędźwiowe do grillowania
Kotlety są dostępne jako kotlety stawowe i lędźwiowe, są bardzo miękkie i smaczne. Mięso baranieczka z usuniętego łańcucha kotletów można znaleźć często pod nazwą kotletów baranieckich w handlu. Kotlety motylkowe to małe, dwukrotnie przekrojone kotlety lędźwiowe, idealne do grillowania lub krótkiego smażenia.
Lambchops lub lambloin jako najmiększe mięso baranieczka
Dorsz z baraniny i baranieczka, znany również jako lambchops lub lambloin, dostarcza najmiększego mięsa z baranieczka. Jest dostępny w kawałkach lub przekrojony jako lambloin, lambchops lub lambfillet. To mięso świetnie nadaje się do grillowania, krótkiego smażenia, duszenia i pieczenia w piekarniku.
Lambchops lub baranina jako kawałki pieczonych mięsa
Baranieczek lub baranina (schlegel) to najlepszy kawałek do pieczenia, ponieważ jest szczególnie maślane, mięsiste i miękkie. Ten fragment jest dostępny w kawałkach lub przekrojony na plasterki i świetnie nadaje się do gulaszu, smażenia lub grillowania na szpiczastych patyczkach lub steki.
Rzadko spotykany luksus baraniny i baranieczka
Nawet jeśli baranina i baranieczek są odżywko-fizjologicznie wartościowym produktem żywnościowym, w Niemczech jest ono mało spożywane. W 2007 roku, według CMA, spożycie mięsa baranieckiego i owczego wyniosło tylko 700 g na osobę przy spożyciu mięsa wynoszącym 60,3 kg rocznie na osobę.
Użytkowe zwierzę baranina służy jako podstawa do produkcji mięsa baranieckiego lub produktów z baranieczka. Baranieczek to ciemno-rose, aż lekko brązowawe mięso, które jest bardzo słabo przepuszczone tłuszczem. Baranieczek znany jest również pod synonimami baranina lub owcze mięso i stanowi jedną z najpopularniejszych odmian mięsa na świecie. Specjalnie jako baranieczek nazywane jest mięso pochodzące od młodego baranka. Chodzi tutaj o zwierzęta, które mają mniej niż rok, gdy są rzeżone. Pod nazwą baranieczek kategoryzowane są jeszcze liczne inne rodzaje mięsa:
• Mięso od mlecznych baranków (między 8 tygodniami a 6 miesiącami)
• Mięso od baranków hodowlanych (maksymalnie rok starych)
Oprócz baranka do produkcji produktów z mięsa wykorzystywane są również młode owce, barany oraz owce i boki. Mięso specjalnie od baranka jest podzielone na wiele rodzajów mięsa. Handel zna tutaj np. kark baranka, który pochodzi od szyi lub grzbietu baranka. Ponadto istnieje piersiówka baranka, bark baranka i grzbiet baranka. Specjalne części mięsa od baranka to również łyżki baraniny oraz kotlety baranieckie. Podczas gdy łyżki baraniny to nogi, które zwykle są dostępne z kośćmi, kotlety baranieckie to bardzo delikatne, często także bardzo małe kawałki mięsa, które mają tylko niewielką zawartość tłuszczu i są ekstremalnie smaczne. W przeciwieństwie do innych rodzajów mięsa smak baraniny jest zazwyczaj opisywany jako lekko kwaśny. Równocześnie baranieczek ma pewną przyprawową i miękkość.