Węglowodany

Właściwości: Węglowodany

Szczepalka ma właściwości wiązające, stabilizujące i gruczołkowce.

Warto wiedzieć: w zimnej wodzie szczepalka nie jest bindbar -niesolwalna-

Pochodzenie: Węglowodany

Mąka ziemniaczana pochodzi ze ziemniaków. Ziemniaki uprawia się od 7000 lat, ale dopiero od XVI wieku w Europie. Mąka ziemniaczana jest znana już od połowy XIX wieku.

Zastosowanie: Węglowodany

Dla czego w pierwszej kolejności wykorzystuje się węglowodany jako żywność

Węglowodany są przede wszystkim stosowane w przemyśle napojów, pieczywa oraz mleka i słodyczy jako środki cukrzające (głównie jako syrop glukozy, dextroza). Ponadto węglowodany w postaci modyfikowanych węglowodanów są uważane za ważne środki wiązania i nośniki, które np. służą do gruczołowienia potraw - przede wszystkim gotowych posiłków. Jako żywność wykorzystuje się modyfikowane węglowodany, które szczególnie są stosowane dla makaronów, chleba, pieczywa lub środków gruczołowiących.

Przechowywanie: Węglowodany

Mąka ziemniaczana powinna być przechowywana w miejscu suchym i ciemnym, a najlepiej w zamkniętej pojemności. Najlepiej poniżej 20 °C. Poddanie światłu prowadzi do rozkaszlania witamin w mące ziemniaczanej. Nie powinno być przechowywane w pobliżu innych produktów żywnościowych, które emitują zapachy, ponieważ te mogą przeniknąć do mąki ziemniaczanej.

Zdrowie: Węglowodany

Zdrowotne aspekty spożycia żywności zawierającej węglowodany

Nawet jeśli żywność zawierająca węglowodany składa się wyłącznie z roślin, konieczne jest odmówienie spożywania zbyt dużych ilości węglowodanów. Ten rad nie jest podany bez powodu – chemicznie rzecz biorąc, węglowodany to czysty cukier. Dzień dobry obciążenie węglowodanami powinno być zatem takie, aby nie było zbyt wysokie, choć samo w sobie nie stanowi zagrożenia zdrowotnego. W szczególności dlatego, że spożywanie węglowodanów często jest związane ze spożyciem niezbędnych mikroelementów i witamin.

Sezon

całoroczny

Smak: lekko słodki

Opis handlowy żywnościowego produktu – węglowodanów, ich naturalne źródła i właściwości

Węglowodany powstają podczas fotosyntezy roślinnej w komórkach odpowiedzialnych za ten proces i są klasyfikowane do grupy polisacharydów – tzw. wielokrotnych cukrów. Naturalne źródła można więc znaleźć głównie w kloroplastach, czyli roślinach zielonych, oraz różnych gatunkach roztoczy. Jako najbardziej znane źródła węglowodanów wymienić można np. pszenicę, kukurydzę lub ziemniaki, które zawierają odpowiednio pszczełkę i kukurydżakową, a także ziemniaczą mąkę. W Azji jest ponadto powszechnym produktem żywnościowym tzw. ryżowa mąka.

Wytwarzanie węglowodanów jako produktu asymilacji podczas fotosyntezy

Po zasysaniu dwutlenku węgla przez rośliny, małe ziarnka osadzają się w komórkach roślinnych. Te zapasy są nierozpuszczalne i oznaczane osmotycznie, służące jako magazyn energii dla komórek. Zatem ich przechowywanie następuje głównie w tkance nasion roślin, korzeniach oraz bulw.

Ważność żywnościowego węglowodanu dla ludzi

Po spożyciu węglowodanów – niezależnie od gatunku rośliny – są one przez specjalne enzymy podczas trawienia rozłożone na łatwiejsze jednostki cukru, tzw. monosacharydy, disacharydy i oligosacharydy, co czyni je dostępne dla organizmu człowieka jako dostawcę energii. W zależności od właściwości spożywanych węglowodanów, można je podzielić na szybko trawione (np. gotowane warzywa), łatwo trawione (np. surowe warzywa) oraz odporną mąkę (np. białka roślinne).

Historia odkrycia węglowodanów jako produktu żywnościowego

Jako jedno z najważniejszych cukrów, które człowiek znajdował już od dawna w swojej diecie, węglowodany jako produkt żywnościowy były znane już od starożytnych czasów (około 1000 do 500 n.e.). Gdy ludzie zaczęli zajmować się uprawą roli i hodowlą zwierząt, węglowodany początkowo wydobywano z pszenicy lub ryżu. Później, około XV-XVI wieku, węglowodany były również wydobywane z ziemniaków. Jednak produkcja węglowodanów jako takich pozostawała nieznana na wielu obszarach aż do późnego średniowiecza. Dopiero rozwój odpowiednich urządzeń i centrifug w początkowym okresie ery przemysłowej uczyniły z węglowodanów coraz ważniejszy produkt żywnościowy.

Aspekty ekologiczne wydobywania węglowodanów z roślinnych produktów żywnościowych

Uprawa pszenicy i ziemniaków – zwłaszcza jako główne źródła europejskie i amerykańskie węglowodanów – są uważane za dość przyjazne dla środowiska i uprawiane. Uprawa ryżu na potrzeby wydobywania ryżowej mąki jest jednak podważana, ponieważ ryż może być często obciążony ciężkimi metalami ze względu na nieskorzystne warunki przemysłowe i środowiskowe w krajach rozwijających się.