Właściwości: Melonka cukrowa
Marchewki miodowe mają stosunkowo gruba skórę, która jest oznaczonazielonymi plamami i sieciowatą strukturą. Miąższ owocowy jest miękki i soczysty oraz zielono-biały do żółtego. Marchewki miodowe mają kształt walcowy i osiągają długość do 40 centymetrów przy maksymalnej masie od 1 do 2 kilograma na owoc.
W 100 g marchewek miodowych znajduje się 34 kcal, 142 kJ, 0,2 g tłuszczu, 0,8 g białka i 8 g węglowodanów. Zawierają one witaminy B1, B2, B6, C, biotyn, folia. Oto skład mineralny: 17 mg sodu, 309 mg potasu, 13 mg magnezu, 13 mg wapnia, 24 mg fosforu, 46 µg miedzi, 9 µg fluoru, 43 µg manganesu, 11 mg siarki.
Pochodzenie: Melonka cukrowa
Marchew cukrowa uznawana jest za jedno z najstarszych spożywanych przez człowieka żywności, które były celowo uprawiane. Jej początki sięgają roku 3000 p.n.e. W tym okresie marchew cukrowa była po raz pierwszy uprawiana jako roślinę odżywczą. Pierwsze rośliny uprawne pochodziły z Afryki. Dzisiaj marchew cukrowa jest uprawiana prawie na całym świecie w strefach subtrópicznych i tropikalnych. Wiodącymi producentami marchwi cukrowej są obecnie przede wszystkim Hiszpania, Włochy oraz Izrael i Turcja.
Zastosowanie: Melonka cukrowa
Melony cukrowe służyą w miesiącach letnich jako popularny, odświeżający przekąsek lub składnik sałatek owocowych. Ponadto doskonale combiniują one również z bogatymi składnikami, takimi jak na przykład ser.
Przechowywanie: Melonka cukrowa
Marchewki trzymają się dobrze, jeśli są twardze znacznie dłużej. Ocięta owoce utrzymuje się około 3 dni.
Zdrowie: Melonka cukrowa
Melony cukrowe zawierają duże ilości beta-karotenu i wiele minerali, które są szczególnie dobre dla skóry. Dzięki temu są to niskokaloryczne i zdrowe przekąski na poczekaniu.
Sezon
Melony cukrowe mają sezon przede wszystkim w miesiącach od czerwca do października na półkuli północnej, są więc klasycznymi owocami letnimi. Melony cukrowe uprawiane na półkuli południowej mają natomiast sezon w miesiącach od grudnia do maja. Ponieważ melony cukrowe są uprawiane prawie wszędzie na świecie i odpowiednio importowane, są zazwyczaj dostępne przez cały rok w detalu.
Smak: owocowy, automatyczny, słodki
Melona cukrowa jest pojęciem ogólnej nazwy dla różnych gatunków melonów. W sumie ponad 500 różnych odmian melonów, na przykład w Unii Europejskiej, są dozwolone do uprawy. Melony cukrowe są dalej podzielone na trzy odmiany: melony sieciowe, melony cantaloupe i gładkie melony. Najbardziej znana z melonów cukrowych jest prawdopodobnie galiamelona, melon sieciowy. Ma charakterystyczny słodki smak.
Rożnorodność, wygląd, smak i zastosowanie
Melon cukrowy istnieje w wielu odmianach. W Unii Europejskiej obecnie jest około 500 dozwolonych do uprawy i handlu odmian. Podzielone są na 3 grupy. Melony sieciowe, gładkie melony i melony cantaloupe (te zawdzięczają swoją nazwę wiosce Cantalupo. Uważa się za stary, udowodniony początek tego rodzaju melonu cukrowego.)
Melona cukrowa - Galiamelona
Galiamelona (najbardziej znana z grupy melonów sieciowych) ma żółtą powierzchnię ze zielonymi plamami, które są ułożone w siatkę. Miąższ owocu jest od zewnątrz do środka zielono-biały i przy odpowiedniej dojrzałości miąższ jest miękki i soczysty. Nasiona są ułożone w środku, mają brązowy kolor i wyglądają jakby były owinięte gładką skorupą. Średnia waga wynosi około 0,5-2 kg. Jest głównie używana jako melon deserowy, np. do lodów, kremów lub innych słodkich potraw.
Melona cukrowa - Melona miodowa
Melona miodowa (najbardziej znana z gładkich melonów cukrowych) ma owalną formę, żółtą, gładką powierzchnię, która ma lekkie pionowe bruzdy. Miąższ owocu jest podobny do galiamelony biały i przy idealnej dojrzałości miękki i bardzo słodki. Nasiona są jak w przypadku galiamelon ułożone tylko wewnątrz i wyglądają jakby były owinięte gładką skorupą. Ta melona jest również często używana jako melon deserowy. Ma jednak także popularne miejsce na zimnych bufetach, np. w połączeniu z szynką serrano.
Melona cukrowa - Melony cantaloupe
Wygląd melonów cantaloupe znacznie się różni i dlatego może łatwo być mylone z melonom sieciowym lub gładką odmianą. Podobna jest do różnych małych odmian dyni w zależności od odmiany. Smak przechodzi od słodkiego do wodnistego i bez smaku. Zastosowanie różni się od słodkich potraw, bufetów lub deserów, ale także dania mięsne i zupy. Miąższ owocu jest zależnie od stopnia dojrzałości pomarańczowy do żółtego i trochę twardy niż u melonów sieciowych lub gładkich odmian. Nasiona są podobne w wyglądzie i ułożeniu do melonów sieciowych lub gładkich.