Pochodzenie
E 626 to ester fosforanowy związku guanosyna i chemicznie należy do puryn, czyli związków zawierających azot. Guanosinmonofosfat jest składnikiem RNA (ribonukleiny) i jest więc częścią każdej komórki organizmu żywego. W produkcji żywności E 626 jest przemysłowo produkowany za pomocą mikroorganizmów.
Zastosowanie
E 626 jest ogólnie dozwolone w zastosowaniu w żywności, ale może być używane tylko w ilości nieprzekraczającej 500 mg/kg. E 626 ma silniejsze działanie niż glutamaty i może być stosowane razem z glutamatami, aby zwiększyć ich skuteczność. Najczęściej można znaleźć E 626 w przyprawach, sosach, zupach, gotowych posiłkach, przekąskach oraz produktach warzywnych i mięsnym.
Ryzyko
Guanosinmonofosfat jest uważany za bezpieczny dla organizmu człowieka. Dlatego nie został jeszcze określony ADI (akceptowalna dawka dzienna). Jednak osoby z zaburzonym metabolizmem kwasu moczowego powinny unikać produktów żywnościowych zawierających E 626, ponieważ E 626 chemicznie należy do puryn i jest przemieniany podobnie jak azot. To dzieje się niewystarczająco w przypadku zaburzonego metabolizmu kwasu moczowego i może prowadzić do powstania grypy.