Pochodzenie
E 401 jest produkowane poprzez mieszanie brązowych algów z rozcieńczoną natronową w procesie chemicznym. W wyniku tego powstaje natriumalginat, który w końcowym etapie jest dobrze rozpuszczalny w wodzie, ale nie jest wytrzymały na ciepło i jest wrażliwy na kwasu.
Zastosowanie
E 401 jest głównie stosowane jako grubościopłynne, ale także jako nakładki, ponieważ może chronić produkty spożywcze np. przed wysychaniem. Jako grubościopłynne natriumalginat jest szczególnie odpowiedni, ponieważ wraz z jonami kalcjum w żywności prowadzi do przekształcenia jej w strukturę guma-guma, co sprawia, że jest ona gotowcowa i lodowa. E 401 znajduje się między innymi w następujących produktach spożywczych: aspik, proszek na pudding, marmolada, gelee, konfitury, deserów, lodów i nadzieniach dla pieczywa.
Ryzyko
Natriumalginat jest całkowicie nieszkodliwy. Nie podlega specjalnym warunkom zezwolenia. Człowieka nie jest w stanie zaabsorbować E 401, dlatego jest ono niezmienione wydalane. Jednakże E 401 podejrzewany jest o uniemożliwianie przyjęcia niektórych mikroelementów przez organizm.